Huisvesting

Er bestaan vele types van volières en broedkooien. Hieronder beschrijven we welk type huisvesting voor valkparkieten onze voorkeur heeft.

Voliere of kweekkooi?
Er zijn kwekers die met valkparkieten kweken in broedkooien, bv. van 1m lengte op 50cm diep en breed. Hiermee worden wisselende resultaten bereikt. We hebben bovendien (beperkte) ervaringen dat vogels die daarin niet kweken in een voliere wel prima tot kweken overgaan. Andersom lijken valkparkieten uit de voliere ook een tijdje nodig hebben om zich aan te passen als ze in een kweekkooi terechtkomen. Onze voorkeur gaat dus naar een voliere, liefst nog een buitenvolière.

Ideaal voor een koppel valkparkieten is een vlucht van 2 tot 4m lengte, 1m breed en 2m hoog. Grotere afmetingen zijn uiteraard nog beter, valkparkieten zijn zeer goede vliegers. Buiten de kweek mogen er gerust meerdere vogels in een vlucht van dergelijke afmeting zitten, ook voor langere tijd.  Valkparkieten zijn geen al te sterke knagers dus een voliere uit hout behoort tot de mogelijkheden. Gebruik geen hout dat behandeld is met giftige stoffen. Het standaardgaas van 12,7 op 12,7mm en 1mm dikte volstaat. Nieuw gaas dat recht uit de verpakking komt, kan je best goed afborstelen en enkele weken in weer en wind plaatsen voordat je de vogels erbij laat. Dit voorkomt een mogelijke vergiftiging door zware metalen (zink).

Nachthok nodig?
Een nachthok bouwen we uiteraard niet zonder reden: het beschermt de vogels tegen de weerelementen en vorst. Maar valkparkieten zijn geharde vogels en kunnen best wat hebben. In guur en koud weer kiezen ze er vaak zelf voor om toch buiten te zitten. Een nachthok is dus niet absoluut noodzakelijk voor valkparkieten (in onze streken) zolang delen van de volière goed beschut zijn tegen regen en wind. Het kan uiteraard geen kwaad als je wel een nachthok voorziet.

Volledig overdekken of niet?
Valkparkieten genieten er enorm van als ze in de regen kunnen hangen en baden. Zeker de individuen die niet uit zichzelf de badschaal in gaan. Geef hen die kans! Eenmaal je het spektakel gezien hebt, bv. bij een onweer na een warme zomerdag, weet je waarom.

Overdek je buitenvolière dus niet volledig. Er bestaat inderdaad een risico dat wilde vogels ziekten overbrengen via uitwerpselen die in de volière kunnen vallen, maar het is kwestie van dit risico goed in te schatten: zeer laag. Het verbeterde welzijn van de vogel – doordat hij in de regen kan baden, direct zonlicht op de veren krijgt – weegt op tegen het iets hoger risico op ziekten. Een ander nadeel is dat je dus wat regen binnenkrijgt in de voliere. Dit valt op verschillende manieren op te lossen. Je kan bv. een spoetnik maken. Dit is een uitstekend deel uit de voliere met een bodem uit gaas. Als je dat niet mooi vindt, kan je de spoetnik groter maken tot hij (bijna) op de grond komt, dan valt hij niet zo op maar lijkt de volière gewoon door te lopen. Met een bodem van beton of tegels kan je deze ook laten afwateren naar de buitenzijde van de volière en een gaatje waarlangs het water weg kan. Let op: dit gaatje afdekken met gaas tegen ongedierte!

Het is uiteraard wel aan te raden om een deel van de volière te overdekken. De vogels moeten uit de regen en wind kunnen gaan als ze dat willen. In de winter kan je ook zijkanten van de volière afdekken met doorzichtige kunststof platen. Best niet volledig afschermen, een beetje verluchting is nodig want valkparkieten produceren nogal wat verenstof.

Bodembedekking
Valkparkieten gaan regelmatig tot op de bodem van de volière, tenminste als ze zich veilig voelen.  Daar wandelen ze dan rond en pikken regelmatig wat op. Dit is natuurlijk foerageergedrag. Sommige vogels gooien zelfs bewust voer op de grond (bv. groenvoer) om het later daar te gaan opeten. Een zandbodem is voor hen dan veel interessanter dan beton, daar valt wat in te zoeken en te beleven. Gewoon zand bevat echter organisch materiaal dat veel vocht vasthoudt. Hierdoor kunnen parasieten (bv. wormen eitjes) lang overleven. Rivierzand, het witte/gele zand dat gebruikt wordt in zandbakken en speeltuinen, droogt veel sneller uit waardoor deze parasieten minder lang overleven. Bovendien bevat het vaak kleine steentjes die door de vogels opgenomen worden als grit.

Sluis
Een sluis of dubbele deur bij de ingang van de volière, is ten zeerste aan te bevelen. Dit voorkomt ontsnapping van vogels. Valkparkieten hebben geen schijn van kans om lange tijd in de vrije natuur te overleven. Als je ruimte wil besparen, kan je de sluis inrichten als opslagplaats voor materialen en voer.

Verrijking
Parkieten en papegaaien zijn intelligente dieren. Zelfs in een mooie ruime volière kunnen ze uiteindelijk verveeld raken. De laatste jaren is het inzicht gekomen dat hieruit veel problemen kunnen ontstaan: vogels die plukken (kan ook andere oorzaken hebben), overgewicht door te weinig beweging, etc. Het is dus kwestie om hen wat afleiding te bezorgen, dit wordt algemeen benoemd als ‘verrijking’.

voliere

De volière van Yannick van Caekenberghe.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *