Bleekmasker

Dsc_9439

Bleekmasker man – Foto: George Steinz, Kweker: Jel Voots

De bleekmasker valkparkiet ziet er uit als een wildkleur, maar dan met een blekere wangvlek en masker, net zoals de naam doet vermoeden. Dit uitzicht ontstaat doordat de bleekmasker mutatie voor ongeveer een 50% vermindering van het psittacine (gele en oranje kleuren) zorgt over het hele verenkleed. Omdat de valkparkiet een overwegend grijze vogel is, kan je dit enkel waarnemen in het gele masker en de oranje wangvlek. Door de afname van de gele kleurstof, is ook de lichtgekleurde rand in het masker achter de wangvlek wat meer uitgesproken en gaat deze vaak op het witgekleurde af zijn. De eerste melding van de bleekmasker mutatie gebeurde in 1992 en kwam uit Groot-Brittannië, men gaat er bijgevolg vanuit dat deze toen of enkele jaren eerder ontstaan is.

Bleekmasker is een recessieve mutatie en bovendien een allel van de witmasker mutatie, waardoor deze zich codominant gedragen ten opzichte van elkaar. Om een lang verhaal over deze moeilijke termen kort te houden: dit wil zeggen dat wanneer je een witmasker met een bleekmasker valkparkiet koppelt, de nakomelingen een mengkleur zullen vertonen. De afspraken voor naamgeving zijn momenteel dat zo’n vogels met een mengkleur worden aangeduid als: BleekmaskerWitmasker.

Het onderscheid tussen een bleekmasker en een bleekmaskerwitmasker is niet eenvoudig, maar nog met het blote oog te maken op basis van de kleurintensiteit van de wangvlek. De wangvlek van een bleekmasker is meer uitgesproken oranje dan deze van een bleekmaskerwitmasker. Er is nog een mutatie waarmee verwarring kan ontstaan, een bleekmaskerwitmasker is namelijk moeilijk te onderscheiden van een geelwang. Dit geldt zeker in het geval van de poppen, daar bij deze het masker grijsachtig is. In dat geval kan je eigenlijk enkel 100% zekerheid hebben wanneer je de afkomst van de vogel kent, en dan nog is het hopen dat de kwekers voor jou hun kweekgegevens goed hebben bijgehouden!

Bleekmaskers waren tot ca. 8 jaar geleden vrij zeldzaam in onze streken, zeldzamer zelfs dan geelwang valkparkieten. Maar gezien bleekmaskers heel wat vlotter kweken dan de geelwangen, hebben ze hen intussen in aantal ruim voorbij gestoken.

Bleekmaskers en bleekmaskerwitmaskers zijn als jonge vogel moeilijk herkenbaar voordat ze in de veren zitten. De donskleur van bleekmaskers is in principe lichter dan deze van wildkleuren en bleekmaskerwitmaskers zijn nog een tint lichter dan de bleekmaskers. Dit is te wijten aan de werking van de mutatie: ook de gele donskleur wordt immers veroorzaakt door psittacine. Dit onderscheid is met het blote oog niet eenvoudig te maken en helemaal niet tussen jongen uit verschillende nesten.

Met bleekmasker kan je mooie combinaties vormen met een andere mutatie, bijvoorbeeld met lutino. Er is maar één combinatie die absoluut af te raden valt en dat is deze met geelwang. Omdat het onderscheid daarmee moeilijk te maken is, weet je op den duur niet meer wat je kweekt. En laat dat nu net niet de bedoeling zijn van een serieuze mutatiekweker!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *